Schrijven of Graven?

 

De Indiana Jones van de Lage Landen: Schrijven of Graven?

 

Ken je dat gevoel? Je krijgt een sprankelend idee voor een historisch familie-epos over je eigen gemeente. En je denkt: "Ik zoek even op wanneer de eerste bewoners hier hun tenten opsloegen en we kunnen los."

Fast forward naar drie weken later:

ik zit tot over mijn oren in de vuursteen-schilfers en mammoetbotten. 50.000 jaar geleden, mensen! Vijftigduizend. Toen wij hier nog in berenvellen liepen, was mijn achtertuin blijkbaar al 'the place to be'.

 

De Grote Schrijvers-Enquête: Fantast of Veldwerker?

 

Ik hield onlangs een kleine poll in een auteursgroep. Wat blijkt? De moderne auteur is een luie dromer (sorry, collega’s!).

  • 60% is een pure Fantast: "Waarom feiten checken als ik ze zelf kan verzinnen?"

  • 20% Zwevers: Een beetje Wikipedia, een beetje fantasie.

  • 20% speelt Indiana Jones: De die-hards die daadwerkelijk hun stoffige zolderkamer verlaten.

Ik behoorde altijd tot de tussengroep. Schrijven uit ervaring, aangevuld met een gezonde dosis Google-research.

Maar dit nieuwe project? Dat gaat me veranderen in een fulltime onderzoeks-junkie.

 

Het Astronomische Onderzoekspad (Of: Hoe ik mijn sociaal leven moet begraven)

 

Omdat ik doodsbang ben dat er ergens een stoffige professor mijn boek leest en roept: "Ho even, Kelleri! Die Romeinse heirbaan lag drie meter linkser!", moet ik op missie gaan. Een missie die me langs een leger aan experts zal voeren.

Houd je vast. Mijn lijstje met gewenste dates voor de komende tijd bestaat uit:

  • Prehistorische archeologen (ja, meervoud).

  • Specialisten in de Romeinse periferie en infrastructuur.

  • Archivarissen van abdijen en ordehistorici (voor de spirituele diepgang).

  • Demografen, sociologen, ethici en — natuurlijk — de dorpsgids voor de sappige roddels van weleer.

De rekensom van de waanzin: 27 diepte-interviews. Goed voor minimaal 1.620 uur aan gesprekken. En dan heb ik het nog niet eens over het consolideren, filteren en het omtoveren van die gortdroge data tot een meeslepend verhaal.

 

Is het de moeite waard?

 

Laten we eerlijk zijn: voor dit jaar zal dat boek niet zijn. Ik schat dat ik alleen al twee jaar bezig ben met praten met mensen die naar stenen kijken.

En dan knaagt die ene vraag:

Gaat dit het allemaal waard zijn?

Wat als ik duizenden uren investeer in historisch, geografisch en politiek fundament, en het boek straks alleen door mijn buurvrouw en de dorpsgids wordt gekocht?

Ja, dat is het kruis van de auteur. Je hebt gelijk. We willen niet zomaar een verhaal vertellen. We willen een wereld bouwen die zó echt is dat je de modder van 50.000 jaar geleden tussen je tenen voelt.

In feite moet je voor 'Fieldwork' een beetje gek zijn. Maar als het boek er eenmaal zal liggen, weet je in ieder geval zeker dat de realiteit klopt. Ook al is er geen levende ziel meer die het na kan vertellen.

 

Mijn naam is Sofi Kelleri, ik schrijf boeken... en blijkbaar ben ik voorlopig ook parttime archeoloog.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb