Je Schrijverschap-Rust en Gezondheid

De Schrijversvalkuil: Hoe Ik Probeer Niet Te Eindigen Als Een Caffeine-gedreven Hobbit Met Hoofdpijn

Mijn leven als auteur klinkt misschien glamoureus, met verre reizen naar Vietnam en duistere complotten die zich in mijn hoofd afspelen. Maar de realiteit? Die is vaak minder Instagram-waardig en meer 'een caffeine-gedreven hobbit die urenlang naar een scherm staart en af en toe vergeten is te eten'.

De afgelopen weken heb ik het al gehad over genreverschuivingen en de hel van de eerste zin. Maar vandaag duiken we in een minstens zo belangrijk, zo niet cruciaal, onderwerp:

Hoe combineer je schrijverschap écht met rust en gezondheid?

Want geloof me, een dode auteur schrijft geen boeken. En een auteur met chronische hoofdpijn is ook niet heel productief.

De valkuil van de "Flow"

Schrijven is verslavend. Wanneer je in die beroemde 'flow' zit, is de tijd irrelevant. Lunch? Avondeten? Douchen? Allemaal bijzaak. Je personages leven, de plot ontvouwt zich, en je wilt er geen seconde van missen. Ik heb mezelf vaak genoeg betrapt op het feit dat ik om 16:00 uur nog steeds in mijn pyjama achter mijn laptop zat, omdat "dat ene hoofdstuk toch echt af moest."

Dit is de grootste valkuil. Die flow is fantastisch voor je creativiteit, maar desastreus voor je lijf en leden. Mijn rug protesteert, mijn ogen branden en mijn hersenen voelen aan als oververhitte popcorn.

Mijn strijd tegen de 'caffeine-gedreven hobbit'

Ik heb door de jaren heen hard moeten leren om niet te eindigen als het stereotype uitgeputte genie (zonder het genie-gedeelte dan, haha). Hier zijn een paar lessen die ik met vallen en opstaan (letterlijk, soms van vermoeidheid) heb geleerd:

1. De Wekker Is Je Beste Vriend (en Ergste Vijand): Ja, ik zet een wekker. Niet alleen om op te staan, maar ook om me te herinneren aan pauzes. Elke twee uur moet ik even weg van mijn scherm. Kopje thee halen, even naar buiten staren, de hond knuffelen (als ik er een had).

2. Buitenlucht is Geen Luxeproduct: Een wandeling, al is het maar twintig minuten, doet wonderen. Het hoofd leegmaken, frisse lucht inademen, en even niet nadenken over wie nu wie vermoord heeft. De natuur is mijn gratis therapeute.

3. Hydratatie is Koning (en Koningin): Ik ben een koffiejunkie, daar ga ik niet over liegen. Maar ik probeer nu bewust om elke twee koppen koffie een glas water te drinken. Want uitdroging en hoofdpijn zijn de aartsvijanden van elke schrijver.

4. Eten is Brandstof, Geen Bijzaak: Vroeger vergat ik soms gewoon te eten. Nu plan ik mijn maaltijden. Geen ingewikkelde culinaire hoogstandjes, maar gewoon: eten. Regelmatig. Dat voorkomt de 'hangry' schrijver die op het punt staat haar toetsenbord te verslinden.

5. Slaap is Geen Zwakte: Oh, de verleiding om nog "één hoofdstuk" af te maken. Maar slaap is heilig. Een goed uitgerust brein werkt zoveel efficiënter en creatiever. De beste ideeën komen vaak juist na een goede nachtrust. En eerlijk is eerlijk, ik ben dan ook een stuk minder chagrijnig.

De zoektocht naar Balans

Het is een constante zoektocht, deze balans tussen de drang om te creëren en de noodzaak om voor mezelf te zorgen. Vooral wanneer een deadline nadert, is het moeilijk om niet terug te vallen in oude gewoontes. Maar ik weet inmiddels: mijn beste werk komt voort uit een gezond lichaam en een frisse geest.

Dus terwijl ik mijn thriller 'De Moorden van de Echtscheiding' definitief naar de lijn sleur, zul je me ook regelmatig zien wandelen, water drinken en op tijd mijn ogen sluiten. Want alleen zo kan ik jullie blijven voorzien van spannende verhalen, zonder zelf het slachtoffer te worden van mijn eigen literaire ambities.

Hoe zorgen jullie ervoor dat jullie (creatieve) werk en gezondheid in balans blijven? Ik ben heel benieuwd naar jullie tips!

Liefs, en vergeet niet je benen te strekken,

Sofi